Nuda

1. Czym jest nuda. 

2. Reakcje na nudę. 

3. Jaki mamy wpływ na nudę i jej odczuwanie. 

Część informacji pochodzi z książki Paula Blooma" Złoty środek. O przyjemnościach cierpienia i poszukiwaniu sensu"Reszta to własne przemyślenia i doświadczenia. 

1. Nuda jest jednym z tych uczuć, które nie wymagają definiowania, bo każdy je rozumie i czuje, a definiowanie tego stanu do zwięzłej reguły jedynie utrudnia zrozumienie owego stanu. Niemniej na potrzeby dyskusji przyjmijmy, że jest to stan emocjonalny, w którym odczuwamy pustkę, brak zainteresowania, obojętność na świat zewnętrzny i wewnętrzny. Celowo nie oceniam tego stanu, bo jeśli ból jest stanem złym, ale stanowi informacje o zagrożeniu to jego funkcja jest dobra, przydatna, więc obiektywnie dobra i słuszna, ale żeby ta informacja została potraktowana poważnie i reakcja była natychmiastowa, ból musi być nieprzyjemny. To samo tyczy się nudy. Więc już wiemy, że nuda jest informacją. 

2. Kiedy otrzymujemy informację, reagujemy na nią w określony sposób lub wachlarz sposobów. I tak na pozytywny bodziec np. wygraną na loterii możemy zarówno podskoczyć z radości jak i się rozpłakać ze szczęścia. 

Rozważmy reakcje lub możliwości zareagowania na nudę. Nuda jest subiektywnie nieprzyjemna. Rzeczy nieprzyjemnych automatycznie staramy się unikać. Zatem reakcja na nudę może być jej unikanie jako pierwszy sposób. W skrajnych przypadkach zupełne niedopuszczanie do nudy-znamy mnóstwo przykładów pracoholików czy wiercipięt. 

Kolejną reakcją jest duszenie nudy w zarodku, natychmiast po rozpoznaniu uciekamy od niej. Często w najprostszy i najbardziej dostępny sposób, technologie, śpiewanie, oglądanie zdjęć. Tu warto wspomnieć, że ucieczka może mieć pozytywne skutki, ale może nas również słono kosztować. Nie ma nic złego w nostalgicznym oglądaniu zdjęć w albumie czy kartkowanie atlasu z mapami, jednak przewijanie mediów społecznościowych i zatracanie się w nich może mieć niekorzystny wpływ na naszą kondycję zarówno psychiczną jak i fizyczną na zasadzie błędnego koła: zaburzenia na poziomie neuroprzekaźników wpływające na ciało, zła kondycja fizyczna wpływająca na samopoczucie.

Jeszcze jedną reakcją jest stawienie nudzie czoła na zasadzie zrobienia z kwaśnej cytryny pysznej lemoniady.  Akceptujemy uczucie, staramy się je zrozumieć i coś okropnego przekuwamy w coś pozytywnego. Tu reakcja może byc natychmiastowa, ale też odwleczona w czasie, wtedy stan pustki dopada nas regularnie, nie wolno tego lekceważyć, aby nie pomylić zaleczania objawów z usuwaniem przyczyny. Tak, nuda może mieć głebsze źródło!

 

3. Poznawanie siebie, słuchanie doświadczeń innych ludzi. Przemyślenia na temat swoich motywacji-czy ten serial naprawdę jest świetny czy tylko zabijam czas, uciekam od jaźni, tych głosów w głowie, żeby się nie nudzić.

Nasza egzystencja sama w sobie jest ogromnym wyzwaniem, niekończącą próbą zroyumienia samych siebie. Warto pamiętać, że nie wyjaśnimy umysłu za pomocą umysłu i poświecić chwilkę na analizę, książkę, inną opinię, rozważania o nawykach i motywacjacj, funkcjach pod kątem ewolucji.

A ty co sądzisz o nudzie? Jak sobie z nią radzisz i czym dla ciebie jest?